Przygotowanie dawki

Ta strona opisuje, jak w praktyce zdobyć, odmierzyć i przygotować dawkę każdej substancji. Dobra wiadomość jest taka, że dla wszystkich czterech przygotowanie jest znacznie prostsze niż w przypadku DMT. W przypadku LSD najczęściej wystarczy odciąć kawałek papieru. W przypadku LSA mieli się kilka nasion i namacza je w wodzie, z opcjonalnym dodatkowym krokiem, dzięki któremu dawka jest bardziej powtarzalna i łagodniejsza dla żołądka. W przypadku 5-MeO-DALT odważa się trochę proszku i wsypuje do kapsułki. Psylocybina wymaga nieco większej staranności, ale jest też substancją, którą najłatwiej wyprodukować samodzielnie, hodując grzyby w domu.

Psylocybina

Co jest potrzebne

• Suszone grzyby z psylocybiną (najczęściej Psilocybe cubensis).
• Waga elektroniczna z dokładnością do 0,01 g.
• Puste kapsułki żelatynowe (rozmiar 0 lub 00), jeśli chce się uniknąć smaku, oraz mały lejek lub przyrząd do napełniania kapsułek.
• Czas i spokojne miejsce. Należy przeznaczyć około 4–6 godzin na dawkę, bez prowadzenia pojazdów i bez pracy.

Skąd zdobyć

W większości krajów kupowanie gotowych grzybów z psylocybiną jest nielegalne, a ich jakość bywa różna. Wielu pacjentów hoduje je samodzielnie w domu. Jest to proste, niedrogie (60–80 $ za najszybszy i najłatwiejszy zestaw do hodowli) i daje pełną kontrolę nad świeżością oraz mocą. Strzykawki ze sporami (potrzebne do rozpoczęcia hodowli) oraz zestawy hodowlane są legalne w wielu miejscach, w których same grzyby nie są, ponieważ spory nie zawierają psylocybiny. Spory można kupić online u różnych sprzedawców, takich jak Lord of Spore, Inoculate the World i SporesMD.

Zdecydowanie najprostszym sposobem, gdy ma się już strzykawkę ze sporami, jest zdobycie gotowego, wysterylizowanego bloku podłoża, do którego można wstrzyknąć spory. Dobrym przykładem jest ten. Od tego momentu wystarczy przetrzeć wszystko 70% alkoholem izopropylowym, wstrzyknąć spory i czekać.

Przy długotrwałym stosowaniu opłacalne finansowo może być nauczenie się samodzielnego przygotowywania bloku podłoża. Dla całkowicie początkujących poniższa playlista na YouTube przeprowadza przez cały proces.

Psylocybinę najlepiej przechowywać w szczelnie zamkniętym słoiku, w ciemnym pomieszczeniu, w temperaturze nieco niższej od pokojowej.

Dawka

Typowa dawka profilaktyczna to 0,5 grama. Celem jest odczuwanie jedynie łagodnych efektów: pewnego ciepła w ciele, lekkiego rozluźnienia, być może nieznacznie zmienionego postrzegania. Nie powinno się przeżywać silnego "tripu". Jeśli 0,5 g wydaje się zbyt słabe, a klaster nie ustępuje, można zwiększyć dawkę do 0,75 g lub 1 g przy kolejnych przyjęciach.

Moc różni się między szczepami, między partiami, a nawet między kapeluszami a trzonami tego samego grzyba. Należy zaczynać od dolnej granicy i zwiększać w górę, a nie odwrotnie.

Jeśli stosuje się świeże trufle z psylocybiną (popularne w Holandii, gdzie są legalne), dawka równoważna to mniej więcej 10 gramów świeżych trufli na 1 gram suszonych grzybów, ponieważ trufle zawierają mniej psylocybiny w przeliczeniu na masę i w około 70% składają się z wody. Typowa początkowa dawka profilaktyczna to zatem około 5 gramów świeżych trufli, zwiększana do 7–10 gramów w razie potrzeby. Moc trufli różni się między partiami, dlatego należy odważać starannie i zaczynać od niskiej dawki.

Jak ją przyjmować

Istnieje kilka popularnych metod. Są mniej więcej równie skuteczne, więc należy wybrać tę, którą najłatwiej przełknąć.

• Spożycie w całości. Najprostsza metoda. Należy dokładnie przeżuć. Smak jest nieprzyjemny. Dla najlepszego wchłaniania przyjmować na niemal pusty żołądek.

• Herbata. Drobno posiekać lub zmielić grzyby, namaczać w gorącej (nie wrzącej) wodzie przez około 10 minut, przecedzić, wypić. Można powtórzyć parzenie ze świeżą gorącą wodą i połączyć płyny. Herbata bywa łagodniejsza dla żołądka. Można dodać imbir, cytrynę lub miód, aby zamaskować smak.

• Kapsułki. Zmielić suszone grzyby na proszek i napełnić nim kapsułki. Najbardziej dyskretna metoda, przydatna, gdy smak wywołuje mdłości. Efekty pojawiają się nieco wolniej niż przy herbacie.

• Lemon tek. Opcjonalnie. Zmielić grzyby i namaczać je w świeżym soku z cytryny przez 20 minut przed wypiciem. Kwas wcześniej przekształca psylocybinę w psylocynę, dzięki czemu efekty pojawiają się szybciej, są silniejsze i ustępują wcześniej.

Przyjmować na niemal pusty żołądek. Obfity lub tłusty posiłek może osłabić wchłanianie.

LSD

Co jest potrzebne

• Bibuła (blotter), płynne LSD lub mikrodoty z zaufanego źródła.
• Test do LSD (odczynnik Ehrlicha).
• Ostre nożyczki lub czysta żyletka, jeśli trzeba przeciąć bibułę.
• Czas i spokojne miejsce. Należy przeznaczyć około 6–8 godzin na dawkę.

Skąd zdobyć

LSD trudniej zdobyć w pewnym źródle niż psylocybinę. Nie da się go wyhodować w domu. Główne formy, z którymi spotykają się pacjenci, to bibuła (małe zadrukowane kwadraciki nasączone LSD), płynne LSD (buteleczka z zakraplaczem) oraz mikrodoty (maleńkie sprasowane peletki, dziś rzadsze). Niezależnie od zdobytej formy trzeba znać dawkę przypadającą na jednostkę, najlepiej ze źródła, które zostało niezależnie przetestowane. Bibułę z LSD oraz mikrodoty najlepiej przechowywać w zamrażarce, aby zapobiec ich rozkładowi, a płynne LSD powinno się przechowywać w lodówce, jeśli buteleczka jest szklana — aby nie pękła.

Testowanie

Czasami to, co sprzedawane jest jako LSD, w rzeczywistości nim nie jest, lecz innymi związkami, które mogą, ale nie muszą mieć takiego samego profilu bezpieczeństwa. Dlatego zdecydowanie zaleca się przetestowanie swojego LSD. To bardzo prosta procedura. Testy do LSD zwykle składają się z buteleczki płynnej substancji zwanej odczynnikiem Ehrlicha. Odczynnik Ehrlicha barwi się na fioletowo w obecności klasy związków zwanych "indolami", do których należą substancje takie jak LSD, psylocybina, DMT i inne. Wystarczy odciąć mały rożek listka LSD i nanieść na niego kroplę odczynnika Ehrlicha (dostawca poda bardziej szczegółowe instrukcje). Jeśli odczynnik Ehrlicha nie zabarwi się na fioletowo, oznacza to, że LSD nie jest obecne. Pacjenci korzystają czasem z wysyłkowych usług testowania, które potwierdzają zarówno czystość, jak i dawkę.

Dawka

Typowa dawka profilaktyczna to 25–50 mikrogramów. Dla porównania standardowa dawka rekreacyjna wynosi około 100 mikrogramów, a wiele listków bibuły sprzedawanych jest jako 100 mcg. Tak więc jedna czwarta do połowy listka 100 mcg to typowa dawka profilaktyczna. Zawsze należy zapytać dostawcę, ile LSD znajduje się w bibule, płynie lub mikrodocie.

Jak ją przygotować

• Bibuła. Należy użyć ostrego noża kuchennego, nożyczek lub czystej żyletki. Pociąć listek na równe kawałki. Listek 100 mcg pocięty na ćwiartki daje kawałki po mniej więcej 25 mcg każdy. Umieścić kawałek na języku lub pod nim i przytrzymać tam przez 10–20 minut; LSD wchłania się przez śluzówkę jamy ustnej. Papier można połknąć lub wypluć.

• Płynne LSD. Płyn sprzedawany jest na krople, ze znaną liczbą mikrogramów na kroplę (np. 100 mcg na kroplę). Aby przyjąć dawkę 25 mcg z kropli zawierającej 100 mcg, trzeba ją rozcieńczyć. Wielu pacjentów wcześniej rozcieńcza płynne LSD w znanej objętości wody destylowanej, co pozwala dokładniej odmierzać małe dawki kroplą lub zakraplaczem.

• Mikrodoty. Trudne do podziału i rzadziej spotykane. Jeśli uda się je zdobyć, należy traktować je jak listek i starać się podzielić jak najrówniej.

Po przygotowaniu dawki wystarczy umieścić ją w ustach i pozwolić się rozpuścić albo połknąć, popijając wodą. Efekty zaczynają się po 30–90 minutach. Należy oprzeć się pokusie przyjęcia większej dawki w pierwszej godzinie; LSD narasta powoli.

LSA

Ta sekcja w dużej mierze opiera się na poradniku (wraz z filmem) napisanym przez Davida Nickersona, pacjenta z klasterowym bólem głowy. Jesteśmy wdzięczni za jego pracę.

Co jest potrzebne

Do metody podstawowej

• Nasiona Rivea corymbosa (ololiuqui) lub Argyreia nervosa (Hawaiian baby woodrose, hawajska róża; w skrócie HBWR), kupione jako niezaprawiane u dostawcy nasion.
• Młynek do pieprzu, młynek do przypraw lub kawy albo moździerz z tłuczkiem.
• Mała szklanka wody oraz sok cytrusowy lub żurawinowy do popicia.
• Waga elektroniczna z dokładnością do 0,01 g.
• Czas i spokojne miejsce. Należy przeznaczyć kilka godzin na dawkę.

Jeśli dodaje się opcjonalne płukanie benzyną ekstrakcyjną

• Benzyna ekstrakcyjna (naphtha), która odparowuje bez śladu (VM&P naphtha lub benzyna do zapalniczek Ronsonol).
• Szklany słoik ze szczelną pokrywką, filtry do kawy, ręczniki papierowe i folia aluminiowa.
• Rękawice oraz miejsce ze świeżym powietrzem i bez otwartego ognia.

Skąd zdobyć

Wszystkie te nasiona pochodzą z rodziny powojowatych (Convolvulaceae), która liczy ponad tysiąc gatunków, więc napis "wilec" (morning glory) na torebce nasion nie wystarcza, by ustalić dawkę. Pacjenci stosują dwa gatunki:

• Rivea corymbosa, zapisywana też jako Turbina corymbosa lub Ipomoea corymbosa, sprzedawana jako ololiuqui lub "shaman's morning glory".
• Argyreia nervosa (Hawaiian baby woodrose), zwykle skracana do HBWR.

Zwykłe ogrodowe wilce Ipomoea tricolor i Ipomoea violacea, sprzedawane pod nazwami takimi jak "Heavenly Blue", nie są zalecane. Nasiona sprzedawane do ogrodu są często zaprawiane fungicydami, po części po to, by zniechęcić ludzi do ich jedzenia. Należy zawsze kupować nasiona niezaprawiane i nie używać nasion z torebki ogrodniczej, chyba że wiadomo, że są niezaprawiane.

Zarówno Rivea corymbosa, jak i Argyreia nervosa są otwarcie sprzedawane przez sklepy ogrodnicze i internetowe, ponieważ rośliny te są legalnymi roślinami ozdobnymi, a nasiona sprzedaje się do uprawy, a nie do spożycia.^[1]

Moc nasion bardzo się różni między roślinami, zbiorami i dostawcami, więc siła danej partii nigdy nie jest dokładnie znana. Z relacji wynika też, że drobna odmiana "hawajska" HBWR jest znacznie silniejsza niż większe odmiany z Ghany i Indii, dlatego warto wiedzieć, którą się ma.

Nasiona należy przechowywać w chłodzie, suchości i z dala od światła. Dobrze przechowują się w zamrażarce.

Dawka

LSA jest nietypowe wśród czterech substancji opisanych w tym przewodniku: dawkę zwykle liczy się w nasionach, a nie waży, ponieważ ilość LSA w każdym nasieniu jest różna. Należy zaczynać od niskiej dawki i zwiększać ją powoli.

• Rivea corymbosa (ololiuqui): częstym punktem wyjścia jest 6 do 8 nasion, a liczbę tę powoli zwiększa się lub zmniejsza, aż pojawi się zauważalny, ale łagodny efekt. W zależności od mocy niektórzy pacjenci potrzebowali 40 nasion lub więcej.^[1]
• Argyreia nervosa (Hawaiian baby woodrose): nasiona są większe i silniejsze, więc punkt wyjścia jest niższy, często 1 do 2 nasion, ze zmianą o jedno nasiono na raz.^[1]

Nie należy ulegać pokusie przeskakiwania etapów. W opublikowanym opisie przypadku pacjentka z klasterowym bólem głowy, która przyjęła naraz sześć nasion Argyreia nervosa, przeżyła pełne doświadczenie psychodeliczne oraz skurcze żołądka na tyle silne, że trafiła do szpitala. Zawsze można przyjąć więcej, nigdy mniej.^[2]

Ile faktycznie potrzeba, lepiej rozumieć w kategoriach całkowitej ilości alkaloidów niż liczby nasion. W największej ankiecie pacjentów dotyczącej nasion zawierających LSA osoby, które przyjęły mniej więcej 1 mg alkaloidów łącznie lub mniej, nie odpowiadały na leczenie, podczas gdy osoby, które odniosły korzyść, przyjęły nieco więcej, a 93% wszystkich użytkowników przyjęło dawkę zbyt małą, by wywołać jakikolwiek efekt psychoaktywny.^[3] To jest cel, do którego się dąży: dość, by zadziałało, za mało, by odczuć.

Ważenie. Orientacyjnie jedno nasiono Argyreia nervosa to około 95 mg zmielonych nasion lub około 85 mg po płukaniu benzyną ekstrakcyjną. Te dwie liczby nie są zamienne. Płukany proszek jest nieco bardziej skoncentrowany w przeliczeniu na masę, dlatego zawsze trzeba wiedzieć, który z nich się odmierza.

Jak ją przygotować: metoda podstawowa

1. Zmielić nasiona na grubo, w młynku do pieprzu, młynku do przypraw lub moździerzu. W przypadku Argyreia nervosa najpierw wydłubać miękkie wnętrze nasiona z twardej zewnętrznej łupiny i wyrzucić łupiny, które zawierają nieprzyjazne substancje. Nie jest to bezwzględnie konieczne, ale jest zalecane, a przy płukaniu benzyną ekstrakcyjną ma prawdopodobnie mniejsze znaczenie.
2. Namoczyć zmielony proszek w niewielkiej ilości wody przez około godzinę lub dłużej.
3. Przecedzić płyn przez filtr do kawy i wyrzucić osad. Niektórzy zamiast tego połykają całą zawiesinę, ale odcedzenie materiału nasiennego jest zwykle łagodniejsze dla żołądka.
4. Wypić, popijając wodą lub sokiem. Smak jest nieprzyjemny, dlatego lepiej przełknąć szybko, zamiast sączyć.

Efekty można odczuć od około 20 minut do 2 godzin po wypiciu.

Jak uzyskać bardziej powtarzalną dawkę (zalecane)

Największą słabością LSA jest zmienność nasion. Ankieta, w której chemicznie przeanalizowano próbki nasion dostarczone przez pacjentów, wykazała dziesięciokrotną różnicę zawartości alkaloidów między próbkami, a niektóre nasiona nie zawierały ich wcale.^[3] Liczenie nasion nie jest w stanie tego skorygować.

Istnieje prosty sposób, który nic nie kosztuje i nie dodaje ryzyka: zmielić całą partię naraz i odważać z niej każdą dawkę.

1. Najpierw sprawdzić nasiona w wodzie. Wrzucić je do szklanki wody. Dobre nasiona toną; te, które pływają, są wyschnięte i do niczego się już nie nadają, więc należy je zebrać z powierzchni i wyrzucić.
2. Policzyć pozostałe nasiona i zapisać ich liczbę. Będzie potrzebna do obliczenia dawek.
3. Wysuszyć nasiona na ręczniku papierowym.
4. Zmielić je razem i dokładnie wymieszać proszek.
5. Jeśli wykonuje się opcjonalne płukanie benzyną ekstrakcyjną, zrobić to teraz, przed jakimkolwiek ważeniem.
6. Zważyć partię i obliczyć, ile waży jedno nasiono (patrz niżej).
7. Odważać po jednej dawce na raz.
8. Resztę przechowywać w pojemniku nieprzepuszczającym światła, w lodówce lub zamrażarce.

Jak obliczyć, ile waży jedno nasiono

Po zmieleniu partii nie da się już liczyć nasion, więc potrzebny jest sposób na przeliczenie masy z powrotem na nasiona. Warto to zrobić, bo właśnie wiedza o tym, ile mniej więcej nasion jest w każdej dawce, pozwala rozsądnie ją zwiększać lub zmniejszać.

Cała matematyka to jedno dzielenie, wykonywane raz na partię:

1. Policzyć nasiona przed zmieleniem, po wyrzuceniu pływających, i zapisać liczbę w miejscu, w którym da się ją potem odnaleźć.
2. Zważyć całą gotową partię po zmieleniu i po opcjonalnym płukaniu benzyną ekstrakcyjną, jeśli się je wykonuje. Ważyć w takim stanie, w jakim proszek będzie faktycznie dawkowany.
3. Podzielić masę partii przez liczbę nasion. Wynik to masa proszku odpowiadająca jednemu nasionu. Zapisać tę liczbę obok pierwszej.
4. Aby przyjąć dawkę, pomnożyć. Masa jednego nasiona × liczba nasion, którą chce się przyjąć.

Przykład. Sprawdza się w wodzie 100 nasion i wyrzuca 6 pływających, co daje 94 nasiona. Mieli się je, płucze, suszy i waży partię: 8 000 mg (8 g). 8 000 ÷ 94 = 85 mg na nasiono. Dawka 2 nasion to zatem 2 × 85 = 170 mg, a dawka 3 nasion to 255 mg.

Obie liczby, liczbę nasion i masę na nasiono, należy trzymać przy słoiku. Dotyczą tylko tej partii: kolejna partia nasion będzie miała inną moc, więc trzeba obliczyć wszystko od nowa i wrócić do niskiej dawki początkowej.

Ponieważ każda dawka pochodzi z tej samej dobrze wymieszanej partii, słabe i mocne nasiona uśredniają się nawzajem, a dawki stają się znacznie bardziej przewidywalne od jednej do drugiej. Nadal trzeba znaleźć własną dawkę, zaczynając od niskiej, ale gdy już się ją znajdzie, pozostaje ona stała dla tej partii nasion.

Jedna uwaga: zmielone, niepłukane nasiona nadal zawierają oleje nasienne, które z czasem jełczeją. Zmieloną partię należy trzymać zamrożoną i w ciemności oraz zużyć w ciągu kilku miesięcy. Jeśli chce się przechowywać partię dłużej, opisane niżej opcjonalne płukanie usuwa oleje i sprawia, że proszek przechowuje się znacznie lepiej.

Opcjonalnie: płukanie proszku benzyną ekstrakcyjną, aby zmniejszyć nudności

To dodatkowy krok, który niektórzy pacjenci wykonują między mieleniem a namaczaniem. Jest całkowicie opcjonalny. Opisana wyżej metoda podstawowa działa bez niego.

Co daje. Benzyna ekstrakcyjna rozpuszcza oleje i tłuszcze z nasion, ale LSA się w niej nie rozpuszcza, więc LSA pozostaje w materiale nasiennym. Innymi słowy, płukanie oczyszcza nasiona. Nie jest tym, co ekstrahuje LSA: dawkę nadal wyciąga namaczanie w wodzie.

Dlaczego się to robi. Pacjenci i szersza społeczność psychodeliczna powszechnie zgłaszają, że płukany proszek jest wyraźnie łagodniejszy dla żołądka. Nie badano tego formalnie, a relacje konsekwentnie opisują nudności jako zmniejszone, a nie wyeliminowane. Niektórzy zauważają niewielką różnicę. Duża część nudności po LSA pochodzi od samych alkaloidów, których żadne płukanie nie usunie. Druga korzyść jest pewniejsza: po usunięciu olejów zmielona partia zachowuje moc w zamrażarce przez około rok, a nie kilka miesięcy.

Czego nie daje. Płukanie nie usuwa z nasion innych związków sporyszowych. Rozpuszczają się one w wodzie, a nie w benzynie ekstrakcyjnej, więc przechodzą do napoju dokładnie tak samo, jak bez płukania. Wszystko, co rozdział o bezpieczeństwie mówi o związkach sporyszowych, ciąży oraz problemach z sercem lub krążeniem, dotyczy płukanych nasion w takim samym stopniu.

Uwaga o legalności. Przetwarzanie nasion w przechowywany, skoncentrowany proszek jest w wielu miejscach traktowane poważniej niż samo posiadanie nasion, a w niektórych krajach liczy się jako wytwarzanie substancji kontrolowanej, a nie jej posiadanie. Przed podjęciem decyzji należy zapoznać się z rozdziałem o legalności.

Bezpieczeństwo przede wszystkim. Benzyna ekstrakcyjna jest bardzo łatwopalna. Należy trzymać ją z dala od ognia, iskier, papierosów i płomienia pilotowego, pracować w miejscu ze świeżym powietrzem lub pod wyciągiem, nosić rękawice i nigdy jej nie podgrzewać. Należy użyć benzyny, która odparowuje całkowicie i bez śladu: zwykle wybiera się VM&P naphtha lub benzynę do zapalniczek Ronsonol. Nie należy używać płynu do zapalniczek Zippo ani benzyny Coleman / white gas, które zostawiają osad. Aby sprawdzić rozpuszczalnik, wystarczy pozwolić kilku kroplom wyschnąć na czystym szkle. Jeśli zostawi jakikolwiek ślad, zapach lub tłusty film, nie należy go używać.

Kroki.

1. Zmielić nasiona jak wyżej i wsypać proszek do szklanego słoika.
2. Dodać benzynę ekstrakcyjną w ilości około trzech do czterech objętości proszku. Zamknąć słoik, wstrząsnąć, owinąć folią aluminiową, aby nie dopuścić światła, i odstawić na co najmniej godzinę.
3. Nie wstrząsając ponownie, zlać benzynę, zostawiając proszek w słoiku. Zalać świeżą benzyną i odczekać kolejną godzinę.
4. Powtórzyć jeszcze raz, łącznie trzy płukania.
5. Przełożyć proszek do filtra do kawy, pozwolić mu odcieknąć, a następnie rozłożyć i wysuszyć całkowicie, aż nie będzie w ogóle czuć zapachu benzyny. Nie należy go używać wcześniej.
6. Wysuszony proszek przechowywać w pojemniku nieprzepuszczającym światła, w zamrażarce.

Zużytą benzynę należy zutylizować, pozwalając jej odparować z płaskiego naczynia na zewnątrz lub przy otwartym oknie, z dala od ognia. Nigdy nie wylewać jej do kanalizacji.

Następnie należy przejść do namaczania w wodzie według metody podstawowej opisanej wyżej.

5-MeO-DALT

Co jest potrzebne

• Proszek 5-MeO-DALT (w formie freebase lub soli HCl), od renomowanego dostawcy publikującego oznaczenia czystości >98%.
• Waga miligramowa z dokładnością do 0,001 g (1 mg). Standardowe wagi kuchenne nie są wystarczająco precyzyjne.
• Puste kapsułki żelatynowe lub roślinne, rozmiar 4 lub 5.
• Mała szpatułka lub naczynko do ważenia.

Skąd zdobyć

5-MeO-DALT sprzedawany jest jako "research chemical" przez różnych dostawców internetowych (takich jak Express Highs). Jakość bywa bardzo różna. Należy trzymać się dostawców publikujących niezależne analizy laboratoryjne każdej partii, z czystością powyżej 98%. Wielu renomowanych dostawców wysyła towar międzynarodowo do krajów, w których DALT jest legalny. (Zob. rozdział o legalności.)

Występuje w dwóch formach: freebase (czysty związek, lekko kremowy proszek) i sól HCl (postać chlorowodorku rozpuszczalna w wodzie). Obie działają tak samo. Forma HCl jest nieco łatwiejsza do przechowywania i rozpuszczania. Forma freebase ma drętwiący smak, gdy dotknie języka, dlatego pacjenci wsypują ją do kapsułek.

Dawka

Standardowa dawka profilaktyczna to 15 mg doustnie. Jest to dawka zastosowana w pierwotnym studium przypadku z 2014 roku i stosowana przez 74% pacjentów w ankiecie kontrolnej z 2015 roku.^[4] Większość pacjentów nie musi przyjmować więcej. Niektórzy stosowali 25 mg, a nawet 50 mg, ale działania niepożądane (głównie zimne kończyny i zawroty głowy) nasilają się, a dodatkowa korzyść jest niewielka.

Jeśli 15 mg wydaje się zbyt silne, można zacząć od 10 mg i stopniowo zwiększać. Nie należy zaczynać od dawki wyższej niż 15 mg.

Jak ją przygotować

Przygotowanie jest proste:

• Umieścić pustą kapsułkę na wadze i wytarować (wyzerować).
• Ostrożnie nasypać 15 mg proszku do kapsułki za pomocą małej szpatułki.
• Zamknąć kapsułkę i połknąć, popijając wodą.
• W przypadku formy HCl można zamiast tego rozpuścić 15 mg w niewielkiej ilości wody i wypić. Drętwiący smak jest krótkotrwały.

Efekty pojawiają się po około 10 minutach i ustępują w ciągu około 2 godzin.

Ogólne wskazówki

• Przechowywanie. Wszystkie cztery substancje należy trzymać w chłodzie, suchości i ciemności. Zarówno psylocybina, jak i LSD z czasem ulegają rozkładowi pod wpływem ciepła lub światła. Długotrwałe przechowywanie LSD najlepiej prowadzić w zamrażarce, w szczelnie zamkniętym pojemniku. Grzybów z psylocybiną nie należy wkładać do zamrażarki, ponieważ znacznie obniży to ich moc — badanie wykazało, że suszone grzyby przechowywane w ciemnym, szczelnie zamkniętym pojemniku w temperaturze pokojowej zachowują moc najlepiej.^[5] Nasiona z LSA najlepiej przechowują się w chłodzie, suchości i ciemności, a na dłużej można je zamrozić.^[1]

• Weryfikacja źródła. Niezależnie od tego, co się zdobędzie, znajomość dawki ma duże znaczenie. W przypadku grzybów należy odważać suszony materiał na skalibrowanej wadze. W przypadku LSD korzystać z przetestowanych produktów. W przypadku DALT korzystać z dostawców publikujących analizy laboratoryjne.

• Wcześniej przygotuj sobie miejsce. Niezależnie od wybranej substancji, należy przygotować sobie miejsce przed przyjęciem dawki. Wygodne krzesło, woda, przekąska na później, dzienniczek bólu głowy oraz telefon w zasięgu ręki. Po zadziałaniu dawki nie powinno się robić niczego skomplikowanego. Słuchanie muzyki to doskonały sposób na spędzenie czasu w oczekiwaniu, aż efekty miną.

• Warto poprosić zaufaną osobę, żeby miała cię na oku. Pomocna może być obecność kogoś zaufanego w pobliżu, zwłaszcza przy pierwszym stosowaniu nowej metody leczenia. Rozdział o bezpieczeństwie wyjaśnia, co należy jej przekazać.

Źródła (5)

1. ↩ Clusterbusters (2024). LSA – Seeds of the Vine. Clusterbusters. Link
2. ↩ Johnson S, Black QC (2020). Can psychedelics alleviate symptoms of cluster headache and accompanying mental health problems? A case report involving Hawaiian baby woodrose. Journal of Psychoactive Drugs, 52(4), 319–323. doi:10.1080/02791072.2020.1762023
3. ↩ Sewell RA, Reed K, Cheng J, Li S-M, Cunningham M (2008). Response of cluster headache to self-administration of seeds containing lysergic acid amide (LSA). Poster presented at the American Headache Society 50th Annual Scientific Meeting. Link
4. ↩ Post M (2015). Cluster headache patient survey: 5-MeO-DALT. Self-published.
5. ↩ Gotvaldová K, Hájková K, Borovička J, Jurok R, Cihlářová P, Kuchař M (2021). Stability of psilocybin and its four analogs in the biomass of the psychotropic mushroom Psilocybe cubensis. Drug Testing and Analysis, 13(2), 439–446. doi:10.1002/dta.2950